ครั้งนี้เป็นประโยคสั้นๆ ที่ได้ยินและกระทบจิตใจ จังๆ คือ ...เราต้องฟังกันให้มากขึ้น...ซึ่งได้เรียนรู้จากการติดตามอาจารย์ผู้เยี่ยมสำรวจ
การที่จะให้น้องที่อยู่หน้างาน อยู่กับการทำงานที่หลากหลาย ยิ่งผ่านประสบการณ์มานาน เรื่องราวต่างๆสั่งสมมากขึ้น บางครั้งเราทำงานกันกันเป็นประจำ พี่บอกให้น้องทำ น้องก็ทำไป จนกลายเป็นการทำงานปกติ จนในบางครั้งลืมกลับไปคิดถึงวัตถุประสงค์หลัก วิธีการทำงานนั้นทำให้งานบรรลุผลดี
ครั้นถึงวันนึงมีคนมาถาม ให้เล่าเรื่อง เล่าที่มา เล่าขั้นตอนที่ได้แนวทางเหล่านั้นให้ฟัง
.....เราต้องให้เวลาน้องลำดับเหตุการณ์ ช่วงเวลานั้นทุกคนนิ่งเงียบ ( หลายอึดใจ)
สายตาที่มองพร้อมลุ้นระทึก จนกระทั่งเรื่องเล่านั้นถูกเล่าให้เราได้ยิน ให้เราได้ฟัง
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น