ประสบการณ์ การจัดนิทรรศการส่วนเล็กๆ ในงานวิชาการที่ยิ่งใหญ่ระดับชาติNational Forum ครั้งที่10 : LEAN and SEAMLES เรื่องการเตรียมตัวไม่ต้องพูดถึง รูปแบบทีมเราตั้งโจทย์...(ไม่บอกว่าใครบ้างดีกว่า) นอกจากที่พรพ.กำหนดหัวข้อก็คือ สวย แตะตา รูปคมชัด เห็นโรงพยาบาลสวยๆของเราด้วยนะ.... เพราะได้รับเลือกแสดง 2 เรื่องเดินทางทั้งวัน ทั้งคืนจาก วันที่ 9 มีนาคม ถึงกทม.เช้า7 โมง วันที่ 10 มีนาคม รวมเกือบ 20 ชม.นอนในรถทัวร์ อืมม ได้รสชาติชีวิตอีกแบบ แบบ.....สุขน้อยลงติ๊ดนึง^^ ถึงโรงแรมเอเชียแอร์พอร์ต แวะอาบน้ำทานข้าว จัดอุปกรณ์ ก่อนเดินทางต่อพร้อมกันที่รถ(อีกแล้ว)10โมง
เข้าบริเวณจัดงาน ก่อนเที่ยง พบว่ามีการแยกเป็นกลุ่มๆ ตามหัวข้อหลัก ของการจัดนิทรรศการ ทำให้มีโอกาส พบทีมงานโรงพยาบาลอื่นในบู๊ทเดียวกัน(6-7 รพ.)
3 hr. แรกยังไม่รู้จักกันแอบมองว่า มีใครบ้าง ตกแต่งอย่างไร เพราะได้พื้นที่คนละเมตรกว่าๆ จึงรีบติดแล้วถอยออกมาดีกว่า จะได้ไปทำอีกที่ให้เรียบร้อยแล้วคิดว่าจะกลับมาเชื่อมสัมพันธ์ กับเพื่อนร่วมบู๊ท
3 hr ถัดมาเริ่มต้นได้ดี เอาของที่ระลึกจากนราธิวาส มาเชื่อมลด....เวลาการที่จะรู้จักกัน บู๊ทข้างๆเริ่มมองอย่างสงสัย คุยอะไรกัน เสียงดังสลับเสียงฮาเฮ ผลัดกันนั่งพัก คนละ 15นาทีไม่มีเกี่ยง นานเข้าก็เริ่มนั่งพับเพียบ แย่งกันคุย บนแผ่นฟิวเจอร์บอร์ดที่น้องบู๊ท ข้างๆกรุณาแบ่งมาให้ แถมมาร่วมวง( เสนอสินค้า...ไม่ว่ากันนะ)
3hr. ขณะเตรียมรอรับเสด็จฯ ก่อนเวลา19.00-20.00 ช่วงเวลานี้เกิดบรรยากาศแบ่งปันประสบการณ์ที่เรียกได้ว่า ไม่อยากลืมเพราะการที่ผู้ปฏิบัติงาน จริงๆมาอยู่ตรงหน้า เกิดความไว้วางใจกันและกันเรียกว่าไม่มีเขิน ไม่มีเหลี่ยมมุม ได้ประเด็นไปต่อยอดพัฒนากันแบบที่ไม่ต้องลงทุนไปประชุมที่ไหนให้เสีย งบประมาณ
ที่ผ่านมาการที่เราไปประชุมวิชาการมาหลายครั้ง ได้หลักการ แนวทางมาก็จริง แต่เมื่อกลับมาที่ทำงาน มาพบความต่างของวัฒนธรรม บริบท โครงสร้าง (และสารพัด) เรื่องที่เราระดมสมองกันในที่ประชุม ข้อเสนอแนะ แผนพัฒนามากมาย อาจพบว่าต้องออกแรงมากกว่าที่เราพูดคุยกันตรงๆกับผู้ที่ทำเองกับมือ สมองและหัวใจมาก่อน ได้ทั้งกลยุทธ์ เทคนิคเล็กๆที่เปลี่ยนแปลงเรื่องยากๆได้ วิธีการต่อยอดการพัฒนาของเราเอง อยู่ที่เราจะเปิดใจรับมาได้แค่ไหน เพียงแค่ยอมสุขน้อยลงแลกกับ สุขที่ยาวนาน
